01-10-07

Eenzaam,

maar niet alleen. Jaren terug heb ik vaak lopen piekeren over deze uitdrukking. Ik vroeg me af wat daarmee nu bedoelt werd.
Tegenwoordig weet ik het. Ik wordt omringd door kinderen, familie, vrienden en andere omstanders. Ik wordt geknuffeld en vastgehouden. Iedereen heeft de beste wensen voor me. Ze denken aan me, sturen me kaartjes, e-mails en van de quiltmeisjes troostblokjes. Van alle kanten komen de goede vibraties, gebeden en gedachten......

Maar toch, ik voel me ontzettend eenzaam. En daar kunnen al die geweldige mensen niets aan doen. Als puntje bij paaltje komt moet je het toch alleen doen. Jij gaat aan de chemo, jij wordt van alle kanten geprikt, beluistert en betast. En dan kun je later wel uithuilen in de armen van Lief.......maar toch.....

Vanmiddag zat ik er helemaal doorheen. Na bijna een uur wachten in de wachtruimte konden we eindelijk naar binnen. Ik had me voorgenomen dat ik zou aandringen op het starten van behandelingen. Voor mij lijkt het alsof iedere dag uitstel een verloren dag is.
Wat is er nu uitgekomen? De punctie die ze verricht hebben in de linkeroksel geeft geen uitsluitsel. Ondanks dat ze in het lab alles uit de kast gehaald hebben, hebben ze niet kunnen vaststellen waar het vandaan komt. Het is in iedergeval kwaadaardig en grootcellig (en ga niet op internet opzoeken wat dat inhoudt, doe ik ook niet). In het "gunstigste" geval is het een uitzaaiing van de borstkanker van 2004. Maar ze weten het simpel weg niet. Het zou ook heel raar zijn als het van de rechterlong afkomt. Daar zit in ieder geval longkanker. Rechtse long, linkse oksel? Het is gewoon raar. Het zou ook nog zomaar kunnen zijn dat het uitzaaiingen van een onbekende tumor zijn.
Mogelijkheden genoeg.

Morgen gaat de oncoloog zich erover buigen en die moet er dan zijn licht over laten schijnen. Het is te hopen dat hij een duidelijk licht heeft.

Als alles meezit dan wordt ik morgen gebeld en krijg ik te horen wat de oncoloog ervan vindt (of niet vindt).

Het worden in ieder geval voor de longkanker 4 zware chemokuren. Na 2 wordt er een nieuwe scan gemaakt om te kijken of het aanslaat. Dat wil zeggen dat er minder of kleinere aangetaste klieren zijn. Hij heeft zich niet uitgelaten over het feit als de chemo niet aanslaat........ maar dat kun je op je vingers natellen.

Mochten er 4 chemo's komen dan wordt er overlegd met de radiotherapeut over bestralingen.

Jullie zien het, je bent nog lang niet van me af.

Oh, ja het maakt niets uit of je nog drie weken wacht met behandelen, of dat je b.v. drie weken eerder was begonnen. Als dat zo is, dan kan ik ook nog wel een weekje wachten en ga ik volgende week met 2 vriendinnen een weekend naar Londen! Dat laat ik me dan ook niet meer afpakken. 

Commentaren

probeer maar in gedachten te houden dat er heel veel mensen aan je denken en met je meeleven, maar je hebt gelijk, finaal moet je het zelf ondergaan.
dikke knuffel

Gepost door: inge | 01-10-07

Ook al voel je je alleen, we zijn er wel hoor. Hoop toch dat je snel te horen krijgt wanneer de behandeling eindelijk kan gaan beginnen. Inderdaad, het duurt wel heel erg lang.. En verheug je op je weekeindje Londen !!!!!

Gepost door: Ingrid | 01-10-07

Eenzaam, dat begrijp ik wel. Als ik jouw stukje lees, komt dat gevoel in alle hevigheid terug en weet ik het weer: je moet het inderdaad allemaal alleen doen, maar ik heb ook geleerd dat een mens meer kan dan hij denkt. Opeens is daar die kracht, waar het vandaan komt weet je niet, maar het komt, echt waar.
Lieve Dita, ga maar lekker genieten van je uitstapje naar Londen, dat verzet je gedachten wat en je kunt er weer wat nieuwe energie uit halen.

Gepost door: Inge | 01-10-07

Alleen en.... toch ook niet Hallo Dita,
Net je bericht gelezen en ik begrijp precies wat je bedoelt; iedereen kan nog zo met je meeleven en je ondersteunen, maar je zult zelf, en alleen, door het proces moeten van onzekerheid, de onderzoeken en staks de chemo's.
Wel heerlijk dat je Henk aan je zijde hebt....wat een geschenk bij dit alles!
Moedig dat je met je vriendinnen toch nog even naar Londen gaat.....hoop dat je er van kunt genieten.
Wens jou deze dagen veel licht + kracht toe en weet...dat er altijd support voor je is....waar vandaan ook.
Hartegroet, Anjali*

Gepost door: Anjali | 02-10-07

Dieuwertje.
Bij alle warmte en hartelijkheid die je van jouw lieve vriendinnen krijgt wil ik mijn groet ook toevoegen.
Heb iedere dag even gekeken hoe het met je ging.
Dat onze kennismaking zo snel deze wending zou krijgen wie had dat verwacht.
Wens je ook veel kracht toe en moed.
Blijf je bezoeken en in gedachte ook bij je.
Lieve groeten en sterkte samen.
Annie.
Geniet van je uitstap!!

Gepost door: Annie | 02-10-07

Gelijk heb je, als het niet op een weekje aankomt gewoon het er nog een weekend van nemen met vriendinnen naar Londen als je er toe in staat ben. Dat kunnen ze je dan niet meer afpakken en je zal er kracht uit kunnen putten zodra je aan de chemo hangt. dikke knuffels,

Gepost door: Shirley | 02-10-07

:-) wel Dita, daar heb je groot gelijk in
ga naar Londen voor een lekker weekendje met je vriendinnen, en geniet er maar van
hopelijk weten ze snel wat de oorzaak is van dat gezwel
groetjes

Gepost door: Borriquito | 02-10-07

Lieve Dita,
ik begrijp je verhaal, zoveel onzekerheid over alle komende dingen. Heel zwaar maar neem alles dag voor dag. En ga je nu heerlijk concentreren op de gezellige fijne dagen in Londen.
Geniet met volle teugen en put daar weer kracht uit. Vele hebben het al gezegd, je blijft in onze gedachten.
Je bent zo'n moedige vrouw met zoveel positieve gedachten, houdt moed en blijf vooral positief.
Hoe moeilijk het vaak ook zal zijn.
Wij zijn allemaal een luisterend oorspeciaal voor jouw.

Groetjes en dikke kus,
Anneke

Gepost door: Anneke Oude Egbrink | 02-10-07

Toen ik vannacht wilde reageren, lagen de skynet-blogs plat :-(
Amuseer je goed in Londen. Fijn, wat afleiding kan je zeker gebruiken nu!
Dikke kus

Gepost door: Yvonne aka Sommeke | 03-10-07

De commentaren zijn gesloten.