04-10-07

Hoe is ze er zelf onder?

vroeg iemand vandaag aan Lief. De persoon die het vroeg is heel aardig, lief en meelevend. Ik ken hem nog niet zo lang maar ik mag hem wel. Een van mijn makke is dat ik mensen bij een eerste ontmoeting meteen sympathiek of onsympathiek vind. Soms moet ik mijn mening bijstellen (voortschrijdend inzicht) en zijn ze toch aardiger dan ik in eerste instantie vermoedde. Maar deze persoon was meteen vanaf de eerste ontmoeting mij heel sympathiek.

Dus hij vroeg: hoe is ze er zelf onder? Ja, wat zal zeggen, dat ligt eraan wanneer je het vraagt.
Ik kijk in de spiegel en zie niets anders dan wat ik altijd gezien heb. Ben niet ziek, heb geen pijn, misschien zouden een paar kilo meer me te goede komen!

Soms vind ik het gewoon ongelooflijk wat er allemaal gebeurd. Als ik het zelf al bijna niet geloof, hoe zouden andere mensen daarover denken? Ik pas toch helemaal niet in dat plaatje. Ik ben gelukkig, heb Lief ontmoet, we hebben een geweldig leven samen en nu dit.
Dus hoe voel ik me daar onder? Kl...te!
Er zijn dagen bij dat ik vol frustaties zou kunnen gaan staan gillen. Ik doe het niet, maar zou het goed kunnen. Er zijn dagen bij dat ik mijn schouders ophaal en denk: het is zoals het is, moet er mee leven.
Accepteren? Nooit! Ik blijf vechten.
Soms resulteert dat in chagrijnige buien, soms in het maken van sarcastische grappen. Maar zolang ik dat kan doen, ben ik er nog.

22:30 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: frustaties, vechten, grappen |  Facebook |

Commentaren

Hoi Dita, hopelijk komt dit berichtje er wel door, heb het al vaker geprobeerd maar het lukte me niet. Als ik je een raad mag geven, zorg ervoor dat ze goed onderzoeken of het van de borstkanker komt of niet. Des te gemotiveerder zal je zijn voor de behandeling (chemo OF hormoon). Bij mijn moeder is dit dus nooit duidelijk geworden, daarom heeft ze toen die hormoonkuur niet afgemaakt (teveel bijwerking op haar leeftijd). En ja, dit is jouw pakkie an. Maar daarom sta je niet echt alleen. Er zijn veel mensen om je heen die weten hoe je je voelt, moge dat een (schrale) troost zijn. Denk aan je !! Steeds!! Groetjes, Marjolein.

Gepost door: Marjolein | 05-10-07

De commentaren zijn gesloten.