30-10-07

Borstkanker

Gisteravond kreeg ik een telefoontje dat een schoonzusje van Lief de diagnose borstkanker had gekregen.

Ze hadden het me niet willen zeggen, omdat ik genoeg heb aan mezelf, maar ik zou het erg gevonden hebben als ze me het niet verteld hadden.

Er komt een berg aan emoties en herinneringen naar boven. De borstenbus, de huisarts die belt dat er slecht nieuws onderweg is. De nieuwe mammografie,de echo, de punctie. Been there, done that.
Het is net een achtbaan, die niet meer stopt. Dit alles was voor mij in februari/maart 2004. Na de operatie volgde een chemokuur. Alleen uit voorzorg. Stel dat er ergens een gemeen klein celletje was blijven zitten. Nou, de chemokuur zou hem wel de nek omdraaien. En dan de bestralingen en vervolgens 5 jaar medicijnen.
Het is niet alleen de boodschap op dat moment. Het gaat in je achterhoofd zitten en komt er niet meer uit.

Inmiddels zitten we eind 2007 en zijn er andere dingen aan de hand Wat dat betreft zou ik al heel gelukkig zijn geweest als het alleen de borstkanker was geweest. Dat klink  paradoxaal, maar wel waar. Toen wist ik tenminste waaraan en waaraf. En dat zal nou nog moeten blijken.

Lieve schoonzus, heel veel sterkte, ik ben heel dicht bij je in gedachten. Ik zal er altijd voor je zijn.


 

Commentaren

Ook sterkte voor je schoonzusje!

Gepost door: Yvonne aka Sommeke | 31-10-07

De commentaren zijn gesloten.