04-11-07

Terug in het verleden

Eergisteren was kleine broertje jarig. Hij scheelt bijna 11 jaar met mij, dus hij blijft kleine broertje, ook al steekt hij boven mij uit.
Met een glaasje en een knabbeltje worden dan herinneringen opgehaald. Meestal over Australië, hoewel hij daar wenig herinnering aan heeft. Tenslotte was hij pas 18 maanden toen we gingen en net 4 toen we terugkwamen.
We kwamen terug met de "Flaminia". Een boot van een Italiaanse rederij uit Genua.
Op de goedkoopste manier die er was. Mama, kleine broertje en ik in een vrouwenhut en papa met de twee jongens in een mannenhut. Het waren 8 persoonshutten en je moest maar afwachten wat voor gezelschap je kreeg.

Dat is allemaal heel redelijk gegaan (nou ja, de Bossche familie die bij ons in de hut zat, was niet alles, maar je deed het ermee). De oudere Deense vrouw was heel aardig, beschaafd en rustig.
De heren van de Bosschenaren zaten bij papa in de hut. Weet niet zeker, maar ik geloof dat het er af en toe beslist heet aan toeging.

Op 25 november 1958 zijn we de Evenaar gepasserd en de bemanning van de boot maakte er veel werk van.
Ik ben toen door Neptunis gedoopt en kreeg de naam "Sardella"mee. Helaas kan ik het certificaat wat erbij hoorde niet meer vinden. Kleine broer heeft, hoewel hij niet gedoopt was, een certificaat gekregen dat hij de Evenaar027 correctieevenaar was gepasseerd.

En nog wat zwart/foto's van het festijn.Neptunis met zijn gevolg.Evenaar_2029 correctieEvenaar_3030 correctie

Groot feest dus!

Een heel andere herinnering aan kleine broer zijn verjaardag is van 2 jaar terug. Thuisgekomen van de verjaardag, zo rond middernacht, loop ik een donkere kamer in. Daar stond de pc en ik deed dat altijd. Kon bijna blindelings de weg vinden. Helaas was bij mij niet binnengekomen dat Lief daar de stofzuiger tijdelijk had geparkeerd.
Dus struikelen en met geweld tegen de grond. Lang verhaal kort: gebroken bovenbeen en met de ambulance naar het ziekenhuis. Traumakamer, foto's etc. De dienstdoende arts assistent had het er maar moeilijk mee. Ze bleef vragen of ik geen pijn had in de ribben. Nee dus. Ze snapte het niet want op de foto waren duidelijk een aantal gebroken ribben te zien. Heb haar wijzer kunnen maken met de mededeling dat dat breuken waren van 3 maanden eerder.

De volgende dag ben ik geopereerd en werd een pin in het been gezet die met een aantal schroeven werd vastgezet.

Pin

Acht maanden later zijn de ijzerwaren weren verwijdert. Gelukkig. Het lopen ging toen een stuk beter.

 

Commentaren

wat leuk die foto's! Het hadden net zo goed foto's uit mijn ouders album kunnen zijn.

Gepost door: Shirley | 04-11-07

De eerste foto's zijn zeker leuk, de laatste ... euuurgh!

Gepost door: Yvonne aka Sommeke | 04-11-07

Aiii, nu goed uitkijken in ieder geval hé!! Groetjes, Marjolein.

Gepost door: Marjolein | 05-11-07

De commentaren zijn gesloten.