26-02-08

EVEN EEN TUSSEN DOORTJE, (NA "ZEUREN")

Van lief.In het blogje zeuren is al te lezen dat de temperatuur al te hoog was.Maar vriendin en manlief kwamen op bezoek s`middags.De gewoonte is dat er dan het ziek zijn en de zwakte even aan de kant wordt gezet zolang dat duurt.Natuurlijk kan je wel flink zijn en je voordoen alsof er niets aan de hand is maar dat wreekt zichzelf en dan kom je jezelf tegen.Het gevolg was   dan ook sàvonds oplopende koorts (overdag ook al eens maar dat mag lief niet weten !!!)Daarbij buikpijn (behoeft lief ook niet te weten)alles gaat vanzelf over en het komt allemaal goed !!

Niet dus werd alleen maar erger koorts oplopend tot 39,4 gr. met koude rillingen (bij 38,5 moet al gebeld worden naar dagopvang chemo),tegen 9,30uur sàvonds was de wijsheid er om toch maar te bellen .Direct komen en onderzoek bij de eerste hulp. Nou dat hield wat in er werd alles uit de kast gehaald en uiteraard het aanprikken van de port a cath lukte niet ondanks dat er een specialist "prikker"erbij werd gehaald.Uiteindelijk in de lies was er nog een hoofdader die wat flesjes kon vullen.Na verschillende onderzoeken en ondervragingen door behandelend arts werd besloten een echo van de buik te maken en ze (dokter ) had het bij het rechte eind conclusie was galstenen en ontstoken galwegen.Opname volgde direct antibiothica en veel infuusvocht.

Inmiddels werden de steentjes verwijderdt en er wordt weer voozichtig gedronken, hoewel'' de boom" met vochtzakken en zakjes met medicijn groeit nog steeds om onsteking tegen te gaan.Gaat nu al weer wat beter ,zit al weer meer leven in .Rest nu nog wat aan te sterken en ik heb begrepen dat de scan donderdag gewoon doorgaat ,maar zal nog enkele dagen moeten rusten.En wanneer die gekantelde port a cath (die wandelend is) weer op zijn plaats word gezet is nog de vraag de eerste week niet.

Ik dacht dat dit zowat de story was zo`n tussen doortje dus .ik zou bijna zeggen ik laat me wel verrassen wie weet wat er nog kan komen.
Lief van Dita (??)

21:27 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

24-02-08

Zeuren

Gisteravond iets merkwaardigs ontdekt! Rolstoelgebruikers zijn in een grote ruimte met veel mensen onzichtbaar! Als je een beetje aan de kant staat , je wilt niet in de weg staan met je rolstoel, dan gaan groepjes  mensen met elkaar staan praten met de rug naar je toe. Bijna met rug en achterwerk in je gezicht. Men ziet niet eens dat je daar staat. Op een gegeven moment was ik het beu en heb ik een man gevraagd opzij te gaan want meneer u bederft mijn uitzicht! Oei, helemaal verkeerd van mij dan. Ook op tentoonstellingen e.d. gaan ze gewoon voor je neus staan.

Zo ben weer even uitgezeurd. Heeft te maken met de temperatuur die ik momenteel heb. Lief wil het liefst het ziekenhuis bellen. Doen we niet! Komt allemaal weer goed.

Kom straks nog even terug!

14:18 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: rolstoel, rug, achterwerk, zeuren |  Facebook |

21-02-08

Terugkijken

Aan de vooravond van mijn 64e verjaardag even terugkijken.

Mijn gezin had bedacht dat voor mijn 60e verjaardag in 2004 het wel leuk zijn zijn met de hele familie een weekend naar e.e.a. park te gaan. Ik ben helemaal geen fan van zoiets, dus dat heb ik de kop ingedrukt en heb afspraken gemaakt met een vriendin Cornwall. En daar heb ik een weekje doorgebracht. Voor mij veel leuker. Inmiddels had ik de boodschap ontvangen van de borstkanker diagnose. Vriendin en ik hebben het er even over gehad en zijn toen gaan genieten. Op 5 maart ben ik geopereerd en kwam de hele handel van AC chemokuren, bestralingen en hormoontherapy er achter aan. Dat is inmiddels dus 4 jaar geleden.

En het ging allemaal heel goed. Voelde me gezond, deed alles weer, ontmoette Lief, viel van de zolder, brak mijn bovenbeen, we ruimde alletwee onze huizen uit en begonnen opnieuw in een ander huis. Helemaal gelukkig. We hebben leuke dingen gedaan, gezien en mensen ontmoet.

Tot aan de dag eind augustus. De wereld stortte in. In die periode had ik het heel moeilijk. Ik zag het einde naderen. En misschien niet op korte termijn, maar toch! Wat me wel dwars zat is in welke conditie, toestand zou ik die verjaardag vieren? Heb daar hoofdbrekens over gehad. Heb urenlang allerlei gedachten door mijn hoofd laten gaan. Wat wil ik nog als het echt het einde is? Laat ik me willoos meedrijven of regel ik iets anders?  Ik ben, denk ik, een sterk mens, dus meedrijven: nee, niks voor mij. Ja, ik kan wel "go with the flow"maar dan tot op zekere hoogte. Niet zodanig dat ik niets meer te zeggen heb.

En nu, de conditie houdt niet over, maar de toestand is stabiel. De chemokuren die ik krijg slaan aan en ik heb goede hoop op nog een aantal mooie jaren. Samen met Lief, kinderen en kleinkinderen.

Klopt eigenlijk wel: de mens is het meest bevreesd voor zijn eigen gedachtespinselen.

19-02-08

Mag niet klagen.....

zei ik gisterochtend nog. Maar kennelijk was ik te optimistisch. Maandag is de drukke zondag me echt opgebroken. In eerste instantie was er niets aan de hand maar in de loop van de dag werd het steeds minder.

Zondag hebben we de verjaardag gevierd van de zus van Lief met een ontbijtbuffet. We moesten om 8.30 uur al op pad om op tijd aanwezig te zijn. De hele familie en schoonfamilie was uitgenodigd. Ik denk dat er ruim 50 mensen zaten te eten en te kletsen.Dat maakt het volgen van gesprekken wel moeilijk. Maar ala, het was gezellig en ik heb lekker gegeten. Kreeg complimentjes over mijn uiterlijk. Heb 's avonds nog eens in de spiegel gekeken en inderdaad ik heb wat vollere wangen gekregen!

Later zijn we ook nog thee gaan drinken bij een andere zus en we waren op 16.30 uur weer thuis, waar ik uitgeteld op de bank ben gaan liggen en tot 18.00 uur heb geslapen.

Hopelijk ben ik aan het eind van de week weer een beetje opgeknapt en is de moeheid enigzins verdwenen. Het is niet dat ik misselijk ben of zo, alleen ontzettend moe!

All by all, valt het allemaal niet tegen. Als de uitslag van de scan nu ook nog goed is ben ik helemaal een tevreden mens. Wat wil een mens nog meer? Nou ja, gezondheid, maar daar wordt aan gewerkt!

12:22 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: moe, ontbijt, scan, gezondheid, zus |  Facebook |

14-02-08

Vierde ronde chemo

chemoVanochtend is de vierde chemo er ingegaan. En als of de duivel er mee speelt, ook vandaag moesten er 2 mensen aan te pas komen om het naaldje op de goede plek te krijgen. Ze moeten zeker weten of het buisje naar de ader wordt aaangeprikt. Gaat de chemovloeistof er langs dan krijg je grote problemen. Uiteindelijk na een aantal keren prikken kwam het toch in orde. Met al die prikgaatjes lijkt het wel of ze een sterrenbeeld aan het maken waren. Volgens mij zie ik het begin van de Kleine Beer  . Ik voel me nog steeds goed en begin weer honger te krijgen. Wel heb ik van Lief de waarschuwing gekregen dat ik de eerste paar dagen niet naar buiten mag. Na de derde chemo heb ik een verkoudheid opgedaan en daar zitten we niet op te wachten.

Omdat ik geen nieuwe afspraken had met de oncoloog is de dagbehandeling er achter aangegaan. En die belde vanmiddag om door te geven wat nu de bedoeling is. Oncoloog wilde me nog zien voor de 5e kuur. Zo nu heb ik afspraken voor een scan op 28 februari. Gezien de tijdstippen moet ik contrastvloeistof gaan drinken.....bleeehhh..... Dat wil zeggen dat er ook een scan wordt gemaakt van de onderbuik.scan Ik denk dat hij de galblaas niet vertrouwt. Daar had hij de vorige keer ook al commentaar op.

Vervolgens een afspraak op 3 maart met oncoloog om de resultaten te bespreken. Normaal gezien zou ik op 6 maart de vijfde kuur krijgen. Ik heb wel een aantal vragen die nu naar boven komen, zoals wat gebeurt er als de kuren erop zitten? Iets nieuws? Zou het dan allemaal weg zijn? En zoniet wat dan? Of gaan we gewoon zitten wachten tot het weer terug komt? En kan ik in juli naar Omaha? Dat staat ook hoog op mijn verlanglijstje.

Een heleboel vragen waar ik voorlopig geen antwoord op krijg. We zal mijn ziel in lijdzaamheid moeten bezitten.

17:57 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: 5e kuur, scan, oncoloog, dagbehandeling |  Facebook |

13-02-08

Bloed prikken

Twee dagen voor de volgende chemokuur wordt er bloed geprikt om te kijken of je Hb, witte bloedlichaampjes, rode bloedlichaampjes en bloedplaatjes in voldoende aantallen aanwezig zijn. Als het allemaal in orde is krijg ik morgen een telefoontje dat ik voor de 4e kuur verwacht wordt.

Omdat ik die P-o-C heb komen mensen van het MTH team (Medisch Technish Handelen) van de Thuiszorg dit thuis doen. Kan ook naar het ziekenhuis, maar als ze thuis willen komen vind ik het wel zo fijn. Ze bellen daags van te voren hoe laat ze komen.

En ik zou ik niet zijn als het toch nog niet een beetje fout zou lopen. De verpleegkundige die het kwam was nog niet erg ervaren en het ding wiebelde als een gek. Dus moest ze er 3x op aanleggen en had toen nog geen bloed. Ze heeft toen een collega gebeld en die kwam 1,5 uur later prikte éénmaal en had 3 buisjes bloed.

Kijk, één keer is geen punt, twee keer ook niet, de derde keer is al minder, maar de vierde keer was toch een beetje pijnlijk. Heb er de hele dag een beetje last van gehad. Nou is dat ook wel weer gezakt. 

Ook de dagbehandeling heeft gebeld om te vragen hoe het ging. Ze werken dan de z.g. Toxlijst af. Temperatuur, gewicht, nagels, eetlust, huid, algemeen welbehagen etc.

Nou, dat is deze keer allemaal heel goed gegaan. Wel een paar dagen met een dipje, maar meestal heel goed.

En wat gewicht betreft, ik ben deze laatste weken 3 kilo aangekomen. Dus met eetlust zit het ook wel goedKnipoog

12-02-08

Op bezoek bij Oma en Opa

Zondag was kleindochter Sara op bezoek. We hebben bij de vijver een stenen hond en kat staan. Die moeten uitgebreid worden geaaid. Zeker zo'n keer of 5. Ook moeten de vissen bewonderd worden.

Op de eerste foto heeft ze één van mijn petten op. Ze lijkt precies op Kruimeltje!

 

Sara op zondag 12-2-08P1040034P1040035

13:26 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: sara, vijver, hond, kat, tuin |  Facebook |