29-04-08

Vandaag.....

weer een ritje naar Rotterdam. Ik word vanmiddag verwacht voor een CT Scan. Op zich stelt het niets voor, stilliggen en af en toe de adem inhouden! Het is wel 'n uur heen en 'n terug. Maar we gaan ervoor en willen alles doen om toch nog een paar mooie (liefst zoveel mogelijk) jaren te hebben.

En dan de uitslag van dit alles op 6 mei a.s. Dat zal een spannende dag worden!

Om de stress te verlichten ben ik gisteren gaan winkelen. Heb het al meer gezegd: de één snoept, de ander drinkt maar ik ga kleding kopen   minder gezond voor de beurs. Maar wel leuk.

Ben gisteren drie keer bezig geweest om een blogje te posten over mijn handwerkervaringen, maar Skynet wilde niet meewerken. Iedere keer verdween het verhaal in cyberspace. Balen hoor. Ik had een verhaal over het miniquiltje dat ik gemaakt heb voor de tentoonstelling van het Quiltersgilde. Maar inmiddels heb ik het aangemeld voor een tentoonstelling in Leerdam. Ik hoop dat het geaccepteerd wordt en dan kan ik het hier even niet laten zien.

In plaats daarvan een drietal crazy blokjes die ik aan het versieren ben voor de jongste kleindochter.

blokje1Sara kleinblokje2Sara056 kleinblokje3Sara057klein

In totaal moet ik er 9 doen en ben nu bezig met nummer vier. Bijna af.

Ik me vervelen? Nooit! Ben altijd wel bezig met een handwerkje. Is het niet borduren, dan wel lezen of sokken breien. Ja, ouderwets, sokken breien maar wel leuk om te doen en heel ontspannend. Althans dat is mijn mening.

28-04-08

Handwerken en zo.....

Na een lange periode van non-activiteit heeft het handwerkvirus weer toegeslagen. Gelukkig! Had er weer helemaal zin in.

Was vorig jaar begonnen een quiltje voor de miniquilttentoonstelling van het Quiltersgilde. Deze werd georganiseerd in Oisterwijk en het thema was "Pareltje". Iedereen kon inzenden en het thema op eigen manier uitwerken.

Ik ben geboren in Oisterwijk en dit plaatsje staat bekend als de "Parel van Brabant". Dus voor mij was het niet zo moeilijk. Helaas werd door omstandigheden het maken en de afwerking danig vertraagd. Dus het was niet klaar toen er ingeleverd moest worden. Maar nu is die afgewekt en hangt die hier thuis te pronken. Een heel lieve Vriendin heeft het quiltje de finishing touch gegegeven. Zij heeft de binding erop genaaid.

Owijk klein

Op iedere quilt hoort een etiketje met wat gegevens. Op het etiketje van dit quiltje staat het refrein van het Oisterwijkse volkslied.

Owijk klein etiketJammer genoeg voldoet het niet aan de maten voor de Algemene Tentoonstelling van het Gilde. Die moeten minimaal 3 meter in omtrek zijn. Dit quiltje is maar 45x45 cm. Aan de andere kant......er zijn voorwaarden aan verbonden wat betreft foto'die je moet insturen en dan moet je maar afwachten of hij geaccepteerd wordt en dan moet het ook nog op een bepaalde manier worden verzonden. Eigenlijk heb ik daar helemaal geen zin in. En wat ik doe en maak is uitsluitend voor mijn eigen plezier!

Ben ook nog bezig met sokken breien. Dat doe ik in de avonduren, daar heb ik niet zoveel licht voor nodig. Ook op de naaimachine ben ik bezig met een quiltje voor de jongste kleindochter. Zou eigen 21 mei klaar moeten zijn, want dan is ze jarig. En last but not least: ben begonnen aan een Crazy quiltje voor dezelfde kleindochter. Maar die hoeft niet persé eind mei klaar te zijn.

Dat was het weer voor vandaag. Met al die regen en die kou is het goed thuis binnen bezig te zijn.

11:51 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-04-08

Grijs?

Nieuwe haartjesEindelijk! Nu de chemovloeistoffen echt uit het lichaam aan het verdwijnen zijn, komen ook de nieuwe haartjes weer terug. Op het achterhoofd zijn er meer dan aan de voorkant, maar dat is altijd al zo geweest.  Natuurlijk grijs, want dat waren ze zal. Maar is helemaal niet erg. Mooi grijs is ook niet lelijk.

Ik hoop wel dat ik weer een poosje krulletjes krijg. Zoals op de foto op de homepage van de blog. Toen waren ze eigenlijk al aan het verdwijnen. Toen het haar wat langer werd, kwamen er allemaal van de hele kleine krulletjes. Leek wel permanent!

Ook de nagels zijn zich weer aan het herstellen. Misschien nog één of twee manicure beurten en het is weer in orde. Tenminste van de handen. Kan er weer nagellak op. De teennagels duurt wat langer en heb er ook meer last van. Heb al in maanden geen schoenen aangehad. Veel te pijnlijk. Zie daar de nare bijwerkingen van chemokuren!

Mocht het zo zijn dat Daniel den Hoed beslist dat er opnieuw behandeld gaat worden met chemo, dan leuk of niet, doe ik dat. Alles om een paar jaar te winnen.

22:55 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) | Tags: haartjes, chemo, nagels, grijs |  Facebook |

22-04-08

Koken.....

kokenmaanden heb ik het niet gedaan. Voordat k ziek werd kookten we om beurten of zoals het uitkwam. Maar toen dat niet meer lukten heeft Lief het helemaal overgenomen. Soms was dat helemaal niet leuk voor hem. Stond hij z'n best te doen op een warme maaltijd en dat had ik geen trek, geen zin, het ging er gewoon niet in! Dat heeft heel lang geduurd.

Na de behandeling van de galstenen is het allemaal véél beter geworden. Voor mijn doen eet ik nu als een bootwerker. Alles is lekker! Maakt niet uit wat er op tafel komt.

Nu ik ook weer een stuk sterker ben (gelukkig) ben ik ook weer aan de slag gegaan als kokkin. En het voelt goed. Vind het fijn dat Lief ook weer gewoon aan tafel kan gaan zitten en het eten krijgt voorgezet.

Alleen het opruimen en in de vaatwasser doen! Dat is een klusje dat Lief niet wil afstaan Lachend. Hij ruimt de tafel op, hij vult de machine en hij haalt hem weer leeg.

En ik? Ik zit heerlijk op de bank of in de serre, handwerken, lezen, prutsen of achter de pc. Leven is goed op dit moment!

10:45 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: koken, afwassen, lief |  Facebook |

20-04-08

Schoonheidspecialiste

schoonheidBen al jaren gewend om met regelmatige tussenposen naar de schoonheidspecialste te gaan. Helaas was het de afgelopen maanden niet erg gelukt om een gemaakte afspraak na te komen. Door allerlei omstandigheden (ziekenhuisopname, erg beroerd op de bank, medische afspraken etc.) moest ik telkens weer afbellen. Is maar goed dat we elkaar zo goed kennen anders had me veel geld gekost voor niet nagekomen afspraken!Geldgezicht.

Maar zaterdag ging alles goed. Samen met Vriendin,  en een buurmeisje van Vriendin die de opleiding wil volgen het komende schooljaar, op pad. We gaan altijd samen en we wachten op elkaar om samen weer naar huis te gaan.

Ik heb het wel gemist hoor! Gezicht een grote beurt. Overtollige beharing verwijdert, wenkbrauwen (wat er momenteel nog van over is) weer in model, alle ongerechtigheden weggehaald en een heerlijk maskertje. En tot slot een geweldige gezichts-  en halsmassage .Genieten hoor!

Buurmeisje was helemaal in de wolken dat ze mee kon en eens precies kon zien wat het vak inhoudt. Daarbij heeft ze het geluk dat het een bevlogen vakvrouw is met heel veel liefde voor het vak en bereidt is die liefde over te dragen en te delen. Wel werd ze gewaarschuwd dat het hard werken is. Maar daar komt ze vanzelf wel achter.

Al met al een fijn weekend gehad. Zijn uit eten geweest na familiebezoek. Heb heerlijk zitten smullen van de gamba's. Mensen wat is dat lekker!

21:07 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: eten, schoonheidspecialiste |  Facebook |

17-04-08

15 april 1976

Ja, ik weet het, het is inmiddels bijna 18 april, maar ik loop een beetje achter. Veel te druk met bezoek, verjaardagvisite en nog het een en ander.

Terug naar 15 april 1976. Het is de geboortedatum van de dochter. Na twee jongens,  een meisje. De slagroom op de taart. Of zoals ze het in Amerika zeggen: The cherry on the cake!

Ben heel gelukkig met de jongens, maar toch ook heel blij met een dochter. En gelukkig kunnen dochter en ik heel goed met elkaar opschieten. Dat is altijd al geweest, maar soms moet je je als dochter afzetten tegen je moeder. Ik bedoel maar bij wie kun je dat veilig doen? Bij de je moeder kun je altijd terecht. En het hoort er een beetje bij. Ze ging al vroeg de deur uit. Nog maar 17 jaar ging ze op kamers. Wel bij de moeder van een vriendin. Maar toch in Utrecht. En ik moet zeggen dat het haar goed gedaan heeft. Van een provinciaaltje werd het een wereldmeid. Ze wist al vroeg wat ze wilde. Een toerische opeiding en werken in een groot hotel in Londen. Nu, ze heeft haar doelen bereikt. Heeft ook een schat van een schoonzoon meegebracht uit Londen en zie hebben uiteindelijk een heel mooie dochter gekregen.

Martine, ik wil je hier niet mee in verlegenheid brengen, maar ik ben geweldig trots op je. Niets ten nadele van de zonen. Ook daar ben ik geweldig trots op. Maar moest dit even kwijt ter gelegenheid van de verjaardag.

Het was een zonnige dag. En al die jaren dat we haar verjaardag vierde was 15 april een in ieder geval zonnige dag en soms ook een heel warme dag. Vorig jaar zaten we buiten  en genoten van een heerlijke temperatuur. Dit jaar was het een stuk minder. Maar ook heel gezellig.  We konden dan wel niet buiten zitten, maar toch heel gezellig.

Dus dat was het weer voor een jaar. Op naar de verjaardag van de kleinzoon Daan. Dat is in juli. Hij wordt dan 4 jaar en het is een kleine boef. Maar wel lief. Ze zijn dan op vakantie, dus die verjaardag houden we nog even tegoed.

 

23:44 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: verjaardag, kleinkinderen, dochter |  Facebook |

16-04-08

Ontsnappen niet mogelijk

Een van mijn persoonlijke frustaties is het bezoek aan een tuincentrum, of for that matter, Ikea.

Als je een groot tuincentrum binnen komt en je wilt er weer uit dan kan dat niet via de weg waar je binnen bent gekomen......nee, je moet het hele gebouw door. Van achter naar voren. En dat vind ik heel asociaal! Er zijn mensen die dat niet kunnen.

Gisteren waren we in zo´n centrum. Vooraan gevonden wat we wilden hebben. Maar dan.......nergens geen doorsteekjes. De route volgen of je wilt of niet. Ben helemaal niet geìnteresseerd in wat te koop aangeboden wordt. Ik wil de bordjes zien met `uitgang`. Wil eruit..... maar geen ontsnappen mogelijk. Je moet blijven lopen.

Daar komt nog bij dat Lief er een behoorlijk tempo inzette. Ik wordt moe, kom adem tekort en ik til mijn voeten niet genoeg meer op met als resultaat dat ik ga struikelen. Zou zo weer op mijn neus zijn gevallen.

Dus inplaats van plezier in het winkelen, ergernis en boosheid. Ga daar niet meer naar toe!

En hetzelfde geldt voor Ikea (hoe lekker de Zweedse gehaktballetjes ook zijn) Ook hier werkt hetzelfde systeem. Wie denken ze daar een plezier mee te doen?

 

11:12 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: tuincentrum, ikea, uitgang, boos, gefrusteerd |  Facebook |