Dita's Crazy world

Het contakt en ontroerend en sterk afscheid

2008-09-13T17:02:51+02:00

Alles bij de hand en contakt tot de laatste dag. Nog proberen te lezen en te mailen

Op zaterdag ruim twee dagen voor haar overlijden heeft Dita afscheid genomen van haar kleinkinderen met het besef dat dit de laatste keer was om ze te zien!!

De laatste week thuis wat haar uitdrukkelijke wens was om in alle rust thuis afscheid te nemen van haar kinderen en kleinkinderenen geliefden

Ondanks haar vermoeidheid heeft Dita genoten van al die lieve mensen die op bezoek kwamen (vooral de quilt vriendinnen)er werd nog zo`n best gelachen en.kranig gehouden tot de laatste dag

Op zondag kwam de oudste zoon frank en heeft Dita alles wat op haar hart lag over haar eigen uitvaart gedicteerd .Ik wil het ZO en ZO en zoniet dan kom ik spoken !! (de lef !). Alles werdt op een rijtje gezet tot en met de volgorde van de muziek en welke stukken er bij de crematie samenkomst ten gehoren moesten komen.Al een week eerder was een huisvriend gevraagd om een bepaald lied te zingen (wie zou het kunnen weigeren ??)

Nu achteraf gezien is Dita overleden zoals ze zelf gehoopt heeft en langzaam weggevaren zoals ze zelf uitdrukte.Een hele kleine troost is dat Dita een lange en of lastige laatste reis bespaard is gebleven. Dit doet niets af aan ons verdriet en we missen Dita heel erg en laat bij ons een grote ruimte achter.

Voor mij is niet alleen haar ziel vertrokken uit haar lichaam , maar ook is de ziel uit ONS huis.

Lief van Dita

Als je (ik) verdrietig bent, kijk dan in je hart en zie dat je huilt om wat eens je vreugde schonk (29 -11) Henk

Aan alle bezoekers van dit weblog

2008-08-12T20:46:37+02:00

Beste bezoekers van dit weblog. Ik ben Frank, de oudste zoon van Dita.

Het is mijn droevige plicht om jullie te vertellen dat onze lieve moeder afgelopen maandag nacht in aanwezigheid van al haar geliefden rustig en vreedzaam is overleden.

De uitvaart zal plaatsvinden aanstaande zaterdag 16 augustus om 10.00 uur, in het crematorium aan de Karel Boddenweg 5 in Tilburg.

Dit weblog en de quiltcommunity waren van groot belang voor haar en ze heeft er veel vreugde en plezier aan beleefd.

We weten nog niet wat we met het weblog doen, helaas is het er niet meer van gekomen om dat te bespreken. In eerste instantie denk ik dat we haar weblog nog enige tijd online zullen laten staan. Het was immers een deel van haar leven.

U zult begrijpen dat wij niet de mogelijkheid hebben om iedereen persoonlijk te bereiken en te bedanken.

Wij willen al haar lezers bedanken voor het lezen en reageren.

Met vriendelijke groet

Henk

Patrick en Helen

Godelieve en Jos

Frank

Sanne

Rik

René en Claudia

Thijs

Daan

Martine en Kuno

Sara

Reisdocumenten?

2008-08-06T17:13:09+02:00

Een paar weken terug werden we uitgenodigd om met ee n paar Belgische dames een quilttentoonstelling te bezoeken in Birmingham.

Helaas was mijn paspoort één dag te vroeg verlopen en moesten we op pad voor een nieuw paspoort. Een paspoort moet je in persoon afhalen, wat mij niet lukte, dus stuurde we Lief op pad. En die kreeg het niet mee.

Toen hebben ze besloten om twee buitendienst medewerksters thuis te laten komen die keurig het paspoort afgegeven hebben.

Nou is mijn vraag...heb ik een paspoort nodig wanneer ik aan mijn reis naar de andere wereld begin?

Het punt is, dat deze reis is begonnen en er geen weg meer terug is.

De kanker is erg agressief en reageert niet op de behandeling.

Ik zou nog graag mijn verhaal over Omaha willen vertellen, maar ik moet het nog afronden. Maar dat zien we nog wel. Of dit weblog nog ge-update wordt weet ik niet.

Het gaat jullie allemaal goed en wens jullie veel geluk en succes in de toekomst.

Groetjes Dita

Moe.....

2008-07-26T21:49:09+02:00

Ben zo moe....ik kan niet in woorden omchrijven hoe moe ik ben. En dan ben ik vanmiddag ook nog geplaagd met een uren durende kriebelhoest. Was in staat om naar de huisartsenpost te bellen en een recept te vragen voor coidine.

Heb me tenslotte teruggetrokken in de slaapkamer, met alle deuren en ramen open. Daar is het gezakt en ben ik in slaap gevallen.

De eetlust is ook vertrokken. Geen trek in wat dan ook. Vanavond heb ik een half kopje tomatensoep op. Vanmiddag een halfsneetje brood. Uitsluitend om Lief te plezieren. Hij vraagt telkens of ik me aan het uithongeren ben. Nee dus. Het gaat er simpelweg niet in.

Heb ook geen fut op het verhaal over Omaha te vervolgen. Maar het komt echt.Even geduld!

Nogmaals Rotterdam

2008-07-23T19:30:02+02:00

Vandaag al weer vroeg op pad. We moesten om 09.30 uur bij de Neuroloog zijn. Heel aardige, jonge man.

Heeft alle zenuwbanen onderzocht en er is maar een conclusie: de Dexamethason is de grote boosdoener. Die verslapt de spieren. Er is weinig keus. Of je stopt met de medicijn en je krijgt problemen met de longen of je gaat door en zakt, letterlijk , door de knieën.

Misschien dat een ander medicijn , met dezelfde werking als de Dexamethason, minder bijwerkingen zou geven. Is niet zeker. Maar het zou besproken worden.

Ondertussen toch weer bloed geprikt. Kan eigenlijk niet missen hé? Dit keer voor suiker, zenuweiwit en een schildklierprotocol. Ja, die schildklier zou ook nog een schuldige kunnen zijn. Don't you believe it, niet na meer dan 30 jaar na een operatie. Maar, ja we willen het toch uitsluiten.

Ik zou zeggen doe je best!

Twaalf uur waren we weer thuis. Is even genoeg geweest voor deze week.

Morgen gaan we naar de schoonheidspecialiste en laat ik me weer herlijk verwennen. Weer is wat anders.

Uit....goed voor U!

2008-07-22T18:21:25+02:00

We hebben ons dagje uit weer gehad. Dat wil zeggen we zijn vanmorgen al vroeg naar Rotterdam gereden.

Eerste bloed prikken en dan een gesprek met de arts. Bloedwaarde waren allemaal heel goed. HB is zelfs 9,3. Heb ik nog nooit vertoond! En verder? Verder is het een beetje algehele malaise. Moe, last van de spieren, slecht slapen, zomaar op niets donkerbruine/rode vlekken op mijn arm, zijnde bloeduitstortingen. Komen door het gebruik van de Dexamethason. Ook het verlies aan spierkracht is daar aan te wijten. Maar wat doe je? Heb het nodig om voldoende lucht naar binnen te krijgen en eigenlijk moet ik het door de bijwerkingen afbouwen! Een shot iedere maand met EPO komt niet in aanmerking. Zeker niet met die hoge HB waarde.

In ieder geval morgen mogen we er weer op uit. Heb dan een afspraak met de Neuroloog om te kijken wat we er aan kunnen doen. Een paar weken terug kon ik nog vlot de trap op en nu is het een kwestie van duw, trek en hangwerk. Met Lief achter me aan om me op te vangen, mocht het misgaan:>((. Ben een expert in vallen en botten breken!

De CT Scan wordt op 29 juli gemaakt. De uitslag is dan meteen bekend. Waarom moet er in zoveel ziekenhuizen een aantal weken gewacht worden voordat zulke uitslagen bekend zijn? Het kan dus wel om onmiddellijk de resultaten te vernemen. In ieder geval in Rotterdam.

Er wordt dan bekeken of de vorige kuren succes hebben gehad. Minimaal moet de groei van de tumoren gestopt zijn. Wordt weer een spannend weekje.

Vervolgens wordt begin augustus door de chirurg bekeken of de Port-O-Cath gerepareerd kan worden cq. opnieuw gefixeerd of dat er een nieuwe geplaatst gaat worden.

Zou heel handig zijn. Ze kunnen hem gebruiken om bloed af te nemen. Nu is het een constant gegoochel met babynaaldjes, zoeken naar een ader. Er één vinden die niet snel loopt (schijnt van invloed te zijn op de kwaliteit van het bloed) opnieuw prikken en hopen dat het gaat lopen. Niet alleen de plekken van de onderhuidse bloedingen, maar ook blauwe plekken van het prikken.

Ik wordt er niet mooier op!

Nieuwe herinneringen "3"

2008-07-21T21:30:44+02:00

Vrijdag dan de eerste workshop. Artist trading Cards gegeven door Martha Green. In feite zijn het mini crazy quiltjes. Niet groter dan 2,5 x 3,5 ". Je mag ze niet weggeven of verkopen. Uitsluitend ruilen! Ja zo zijn kennelijk de regels.

Martha heeft pakken vol ATC. Ze maakt ze aan de lopende band, geloof ik. Maar het is ook zo'n klein handig werkje. Heb er erg van genoten en ben van plan om er ook een stel te maken en die te ruilen. Moet eerste nog even wat energie opdoen:>))

'S avonds was er eerst de fiberswap. Iedereen die daar aan mee wil doen brengt een tas mee met 30 dezelfde fibers (onder fibers wordt hier verstaan allerlei "funky"materiaal die je op je quilt kunt aanbrengen).

In een grote kring geef je je tas door en de volgende neemt er een zakje uit en jij doet het zelfde met de tas die aan jouw linkerkant is aangekomen. Aan het eind van de ruil heeft iedereen30 verschillende fibers. Zo krijg je nog al eens fibers die je zelf nooit aangeschaft zou hebben. Het opent weer nieuwe mogelijkheden.

Als de fiberswap teneinde is worden de bruidsjurken, avondjurken e.d. op de tafels gelegd. Op een seintje kan iedereen een lapje eruit knippen. Met grote en kleine scharen staan de dames in de aanslag. Heel leuke manier op een grote variatie in stofjes en kleuren bij elkaar te krijgen. En Crazy Quilters hebben niet zoveel stof nodig. Maar eerst is er even een grapje.

Kate Hollifield en Ik verkleden ons dan in een van de ingebrachte jurken. Liefst al bij voorbaat verknipt. Hilarieus!

Ben maar oud en doe maar gek!

Hier nog een foto van de grote knippartij

Helemaal voldaan door al het lachen en ruilen de avond weer afgesloten. Het was weer heel leuk! Genoten!