16-04-08

Ontsnappen niet mogelijk

Een van mijn persoonlijke frustaties is het bezoek aan een tuincentrum, of for that matter, Ikea.

Als je een groot tuincentrum binnen komt en je wilt er weer uit dan kan dat niet via de weg waar je binnen bent gekomen......nee, je moet het hele gebouw door. Van achter naar voren. En dat vind ik heel asociaal! Er zijn mensen die dat niet kunnen.

Gisteren waren we in zo´n centrum. Vooraan gevonden wat we wilden hebben. Maar dan.......nergens geen doorsteekjes. De route volgen of je wilt of niet. Ben helemaal niet geìnteresseerd in wat te koop aangeboden wordt. Ik wil de bordjes zien met `uitgang`. Wil eruit..... maar geen ontsnappen mogelijk. Je moet blijven lopen.

Daar komt nog bij dat Lief er een behoorlijk tempo inzette. Ik wordt moe, kom adem tekort en ik til mijn voeten niet genoeg meer op met als resultaat dat ik ga struikelen. Zou zo weer op mijn neus zijn gevallen.

Dus inplaats van plezier in het winkelen, ergernis en boosheid. Ga daar niet meer naar toe!

En hetzelfde geldt voor Ikea (hoe lekker de Zweedse gehaktballetjes ook zijn) Ook hier werkt hetzelfde systeem. Wie denken ze daar een plezier mee te doen?

 

11:12 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: tuincentrum, ikea, uitgang, boos, gefrusteerd |  Facebook |

14-04-08

Luie zondag

zon011Kijk, hier verlang ik nu naar! Zon en palmen. De reisgidsen zijn doorgebladerd en we kunnen geen keuze makenLachend.

Gezien de afspraken die we hebben lopen en niet kunnen afzeggen, moeten we wachten tot na 6 mei. Dan weten we meer. We hebben slechts twee wensen: zon en warm en de eerst komende vertrekdatum! We zullen wel zien.

Deze zondag was uitermate lui. Meestal gaan we wel op pad om familie of vrienden te bezoeken. Ik denk dat we al genoeg weg waren geweest. Dus gewoon lui zijn. Uitgestrekt op de bank, Met een breiwerkje, een boek en af eens kijken op internet of een spelletje doen (patience of Majhong) en niet te vergeten veel, heel veel eten.

Ik denk dat ik de schade van de afgelopen maanden aan het inhalen ben. Kan niets laten liggen, boterhammen, crackers, allerlei soorten zoutjes, olijven met feta, rice crackers, koekjes etc. etc. En daarbij  een paar glaasjes wijn. Is heel lang geleden dat ik zo heb zitten eten. Ik verdenk er de Dexamethason van! Volgens mij zitten daar stoffen in die de eetlust opwekken. Want niet alleen allerlei snoeperijen gaan erin, ook nog de volledige warme maaltijd. Ja, ja, kan er niet genoeg van krijgen Tong uitstekend

We doen ons best om een betere conditie te krijgen en wat gewicht erbij. Zo kan ik eventuele chemokuren beter aan.

Maandag, werkendag zou Lief zeggen. Heeft dus een jasschort aangedaan en is de vijver aan het schoonmaken!

11:53 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: zon, warmte, vijver, eten |  Facebook |

11-04-08

Even bijkomen!

Het was een spannende dag 10 april. Helemaal bekaf toen we thuis kwamen. Hoe is het gegaan?

We hadden een afspraak voor 15.30 uur, maar je moet 30 minuten van te voren melden bij de receptie. Je wordt ingeschreven, een pasfoto gemaakt en een statusmap aangemaakt. En dan is het wachten. En als je een uur te vroeg aan komt is het lang wachten. Maar je wilt ook niet het risico lopen om in een file terecht te komen, dus je vertrekt op tijd. Om het wachten te verkorten had ik mijn breiwerkje meegenomen. Dat trok wel bekijks! Wie breit er tegenwoordig nog en dan sokken!

Enfin 15.30 uur aan de beurt. Een heel aardige vrouwelijke arts. Ze had veel vragen: hoe actief bent u, ligt veel op bed, kunt u uzelf aan- en uitkleden en douchen? Hoe laat staat u op, kunt u de trap oplopen zonder halfweg te moeten rusten? Allemaal vragen om te controleren hoe het met je gaat. Ook een lichamelijk onderzoek. En een goed gesprek.

Ik heb uitgelegd hoe ik me op dit moment voel. Dat toen in februari de beslissing werd genomen op te stoppen met behandelen ik inderdaad een zwak, ziek en misselijjk vogeltje was. Maar ik ben enorm aangesterkt, ga weer uit, op bezoek, ontvang bezoek en doe weer samen met Lief de boodschappen. En laat voor de korte afstanden de rolstoel staan.

Het plan is nu, dat het weefsel wat is afgenomen wordt opgevraagd en opnieuw beken door de patholoog. De CD met de foto's worden ingelezen in hun systeem zodat ze de plaatjes naast elkaar kunnen zetten. Dit alles wordt in breed overleg met de radiologen besproken. Dan krijg ik 29 april een nieuw CT Scan. En dan 6 mei een afspraak om te bespreken wat nu nog haalbaar is.

Haar insteek is dat het uitgezaaide borstkanker is en die is hopelijk nog te behandelen. Mocht het lonkanker zijn of een combinatie van longkanker en borstkanker dan wordt het verhaal anders. Dan moeten we gewoon afwachten hoe het gaat lopen. Dan komt de palliatieve zorg aan bod. Pijnbestrijding (die er nu helemaal niet is) en dergelijke.

Anyway, ik heb geen spijt van de gang naar het Daniel den Hoed en we hopen er het beste van. Kortom we zijn gematigd optimistisch!

 

11:06 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: daniel den hoed, wachten, onderzoek, ct scan |  Facebook |

10-04-08

Soms.....

hebben acties uit het verleden hun invloed op het heden.

Ooit heb ik bij het ziekenhuis het telefoonnummer van Jongste Zoon doorgegeven als backup. Wilde Oudste zoon daarmee op dat moment niet lastig vallen.

En zie, wat er gebeurt! Daniel den Hoed tracht mij woensdagmiddag te bereiken, terwijl ik lekker aan de koffie zit bij een quiltvriendin. (Mobiel nummer niet bekend bij Den Hoed).

Thuisgekomen zien we wel dat er gebeld is, maar het nummer is afgeschermd dus je kunt niet terugbellen. Zes uur in de avond, Echtgenote van Jongste Zoon belt. Daniel den Hoed heeft een fax gestuurd naar haar werkadres!

Fax gestuurd naar haar werkadres????? Hoe komen ze daar nu aan? Aantal minuten later, na hard nadenken, is de puzzel opgelost. Nummer van zoonlief is bekend. Afsprakenbureau belt naar dat nummer, waar de schoonzus, die op de kindjes past op woensdag de telefoon aanneemt. Zij verwijst door naar het werkadres van haar zus en die geeft het faxnummer weer door.

Voila...alles op z'n pootjes. Zoonlief komt de fax brengen en alles is geregeld.

BTW: mijn hartelijke gelukwensen naar Jongste Zoon en Echgenote. Zij zijn vandaag 10 jaar getrouwd. En natuurlijk ook voor de twee kindjes. Proficiat.

10:33 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: fax, telefoon, nadenken, trouwdag |  Facebook |

08-04-08

Telefoongesprek.......

Vanmiddag contact opgenomen met het Elisabeth Ziekenhuis om te vragen hoe en wanneer ze precies de gegevens aan het Daniel den Hoed hadden aangeleverd.

Tot mijn verbazing krijg ik Dr. B. zelf aan de lijn. Niet verwacht.

"Goede middag met dr. B". "Oh, ik belde eigenlijk voor de scretaresse". "

"Kun je het ook met mij af :>)" "Ja zeker, het probleem is dat ik afgelopen vrijdag gebeld heb naar het Daniel den Hoed en ik zelfs niet bekend ben in hun systeem".

"Wat slordig, ik ga direct de secretaresse vragen om er achter aan te gaan" Fijn, want ik word hier eigenlijk een beetje nijdig over".

Krijg ik als antwoord: "Dat zit een beetje in je". "Nou, dank je wel". "Nee is positief bedoeld. Ik houd van nijdige mensen, die laten zich niet op de kop zitten".

Ik een beetje blozen achter de telefoon. Ik was wat bozig, maar nu ben ik weer van hem gaan houden.

In ieder geval secretaresse belde na een half uurtje terug. Ik word a.s. donderdag 10 april in Rotterdam verwacht. Zou dat kunnen betekenen dat ze wat voor me kunnen doen. Hoop het wel. Weet niet wat er precies gaat gebeuren, maar ik zal het grondig doorpraten met Lief, de huisarts en natuurlijk Dr. B.

04-04-08

Geen antwoord van Daniel den Hoed

Vanmorgen even gebeld met het afspraken bureau van Daniel den Hoed. Nou, geen idee waar ik in het systeem ben gebleven. Mijn Tilburgse arts heeft me aangemeld (je kan niet zelfstandig een afspraak maken, dat moet altijd via de behandeld arts) maar in welke stadium ik ben in hun systeem: geen idee. De juffrouw ging er van uit dat een arts mijn gegevens aan het bestuderen was. Maar, mevrouw als uw arts de gegevens heeft doorgestuurd dan krijgt U vanzelf een oproep. Daar moet ik het dan maar opgaan.

Ben nog even op de website gaan kijken. Wat ik lees is, dat het wel eens goed mogelijk zou kunnen zijn dat ik helemaal geen oproep krijg. Als ze na bestudering van de gegevens (aangeleverd door Tilburg) de conclusie trekken dat ook hun niets meer voor me kunnen doen dan wordt dat via de artsen gecommuniceerd en dat is het. Einde verhaal.

Niet eens meer een persoonlijk gesprek. En de enige waar je dan nog terecht kunt is de arts die je in eerste instantie heeft behandeld! Balen hoor! Vind dat eigenlijk geen second opinion. Nu ben ik helemaal afhankelijk van de arts uit het Elisabeth Ziekenhuis wat die heeft aangeleverd. Heb helemaal geen zeggenschap meer! Ik neem aan dat hij de situatie goed heeft uitgelegd en hoop toch op een oproep.

Anders moet ik weer eens in de telefoon klimmen en Dr. B. aan de jas trekken. Hij kan dan misschien wel vinden dat ik lichamelijk niet in staat ben om nog goed behandeld te worden, maar ik wordt met de week sterker. En dat moet toch ook meetellen?

22:31 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: dr b, oproep, second opinion, daniel den hoed |  Facebook |

03-04-08

Dagje uit

Het quiltersgilde van Nederland organiseert door heel het land Regiodagen. Dagen dat quilters bij elkaar komen, een lezing aanhoren, een workshop volgen, héél veel kwebbelen en natuurlijk Show and Tell. Je moet toch de resultaten van je inspanningen kunnen laten zien en er trots op zijn.

Vandaag was het te doen in Brabant. Twee dagen achter elkaar zo'n 200 quilters in totaal die bij elkaar kwamen. Ik was er ook bij en heb genoten. Meestal zie je dezelfde vrouwen en het zijn ondertussen bijna vriendinnenclubjes geworden. Vandaag heb ik iemand teruggevonden van toen ik 18 of 19 jaar was. (En niet eens via Schoolklas.nlLachend)

Het is meer een kwestie van sociale contacten dan van iets echt leren. Workshops zijn niet aan mij besteed, maar het aanwezig zijn, het ontmoeten van mensen, dat is voor mij het belangrijkste.

En dat ik dan crash als ik thuis komt? Nou ja, dat nemen we maar op de koop toe. Een uurtje slapen op de bank en ik kan er weer tegen. En ondertussen heeft Lief voor het eten gezorgd en kan ik gewoon aanschuiven. 

Daniel den Hoed heeft nog niets van zich laten horen. Morgen waag ik er een telefoontje aan. Even op de website het telefoonnummer opzoeken. Ik wil aan de gang! Buiten dat, zolang ik daar niets van hoor, kan ik ook niet het zo vurig verlangde reisje naar de zon boeken!