14-11-07

Huisarts

arts004Zo één keer in zoveel weken breng ik een bezoekje aan de huisarts. Het is meer even bijpraten (duurt altijd zolang voor het ziekenhuis de laatste gegevens doorstuurt) en een beetje mijn gram spuien.
Gisteren ben ik er ook nog even geweest. Nou ja, even, de patienten die zaten te wachten moeten wel gedacht hebben! Ondanks dat ik dan altijd een dubbele afspraak maak, wil het nog wel eens uitlopen. Een gisteren was dat.
Mijn nu oude huisarts had dienst. We kennen elkaar al bijna 34 jaar. In die 34 jaar hebben we samen heel wat stormen doorstaan. Nu gaat hij afscheid nemen en ik zie hem node gaan. Maar ja, ook voor hem is er een pensioengerechtige leeftijd.
Het laatste bezoek aan longarts en oncoloog had me min of meer in verwarring achtergelaten. Emoties spelen daar natuurlijk ook een rol in. Ik kreeg de indruk dat de longarts, die toch al die tijd bij zijn standpunt van longkanker was gebleven nu opeens aan de kant van de oncoloog stond en het ook hield op de borstkanker.
En dat bleef toch een beetje knagen. Wat is er nu met de long????????
Dus maar bij de huisarts geinformeerd hoe het nu precies zit. Ik wordt helemaal confuus van al die miscommunicatie en de voor ons tegenstrijdige berichten.
De huisarts bood aan om de longarts te bellen en tekst en uitleg te vragen. Dat heeft hij gedaan en het is nu voor ons allemaal veel duidelijker.
Kennelijk hebben de heren doktoren in onderling overleg een beleid uitgestippeld voor wat betreft de behandeling. Het is niet zo dat de long genegeerd wordt. Zo ook ook wel een beetje vervelend zijn omdat nu duidelijk is dat het en/en is. En borstkanker die teruggekomen is met uitzaaiingen en longkanker. De borstkanker is goed te behandelen. In principe zou je daar toch nog een aantal heel goede jaren me kunnen hebben. De longkanker is een ander verhaal. Ook daar wordt aan gewerkt. Ze willen nu eerst zien wat de Megace doet voor de borst en gaan dan aan de gang voor de long.
Omdat er ook in de long uitzaaiingen zitten is het niet meer te opereren en zullen er andere oplossingen moeten worden gezocht. Ik vertrouw erop dat die komen.
De paniek van een paar weken terug is nu onder controle.
Alles bij elkaar was het voor mij een vruchtbaar gesprek. En tot afscheid kreeg ik ook nog mijn jaarlijkse griepprik. Om een of andere duistere reden was ik van de lijst verwijderd. Waarom is niet duidelijk. Ik krijg al jaren een griepprik, dus toen ik maar niets hoorde heb ik daar ook nog maar even naar geinformeerd. Maar hij zit erin en hopelijk kan ik er weer een winter tegen.

12-11-07

Scan

 Plaatje scanVandaag een nieuwe CT Scan gemaakt. Ben eigenlijk niet bijster nieuwsgierig hoe die er uitziet. Dat zal ik eind van de maand wel horen.
Deze scan is, wat de heren doktoren,  de uitgangspostitie noemen.
Op 12 november stond het er zo bij, we hebben een x aantal weken de medicijnen
gebruikt die ervoor moeten zorgen dat de uitzaaiingen verminderen en dan gaan we weer een nieuwe maken om te kijken of dat inderdaad zo is.
Dus gewoon weer geduld hebben.

Wat wel een beetje blijft knagen is dat de longarts, die zo stellig was overtuigd van longkanker, nu braaf aan de hand van de oncoloog meeloopt.
Niet dat ik op die longkanker zit te wachten, maar er zit iets wat er niet hoort te zitten
en profiteert dat ook van de medicijnen die ik gebruik? Dat is een beetje vervelend gevoel. Maar ik wil het er met de longarts over hebben op 29 november a.s. Dat is niet zo lang meer.

Vanmorgen kwam iemand met een heel verhaal over een zus die longkanker heeft en bij de koffie werden de details verteld. Ik heb het afgekapt. Sorry, ik kan hier even niet mee omgaan. Ik heb meer dan genoeg aan mezelf en kan het er niet meer bij hebben.
Ze werd een beetje verdrietig, ze moest het toch ook kwijt! Ja, natuurlijk, maar nu
even niet bij mij. Hoe hard het ook klinkt.
Voelde me toch wel een beetje schuldig. Maar aan de andere kant moet ik zorgen dat ik
geestelijk in evenwicht blijf en er is niet zoveel voor nodig op de balans de verkeerde kant op te laten gaan.
Misschien dat ik er volgende week beter tegen kan.

26-10-07

Dip

  Nou ja, dip, megadip. Heb er 3 maanden weerstand aan kunnen bieden maar vanochtend kon ik het niet laten. Ben aan het googlen gegaan met als trefwoord longkanker.
Wat je dan vindt, daar wordt een mens niet blij van.
Heb ook nog diverse weblogs gevonden met als onderwerp longkanker. Allemaal hielden ze op een gegeven moment op!
Tranen met tuiten. Lief boos! Ik helemaal over m'n toeren. Mijn toekomst was kort en donker.
Dat heb je er nu van als je alleen maar wacht, en wacht, en wacht. Er gebeurt niets dat mij, voor mijn gevoel, helpt.

Sorry, ben een zeurkous, ik weet het, maar het is niet anders.

Dus wat heb ik vanmiddag gedaan? Ben op de bank gekropen met een dekentje, mijn ogen gesloten en geslapen.
Slapen is ook een manier van vluchten.

De bui is nog niet helemaal over. Lief vindt dat ik het allemaal te somber en te zwart inzie. Ik heb bij voorbaat als bedacht wat de arts gaat zeggen.

Nog 7 nachtjes slapen en we weten het. Is maar goed dat er uitstekende "inslapertjes" bestaan. Het is inderdaad alleen maar inslapen, want rond 4 uur ben ik weer wakker, maar dan heb ik toch een redelijke tuk gedaan. 

En dan weer op naar de nieuwe dag. Hoeveel nog?

23:25 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: google, longkanker, dip, weblogs, slapen, vluchten |  Facebook |