26-07-08

Moe.....

Ben zo moe....ik kan niet in woorden omchrijven hoe moe ik ben. En dan ben ik vanmiddag ook nog geplaagd met een uren durende kriebelhoest. Was in staat om naar de huisartsenpost te bellen en een recept te vragen voor coidine.

Heb me tenslotte teruggetrokken in de slaapkamer, met alle deuren en ramen open. Daar is het gezakt en ben ik in slaap gevallen.

De eetlust is ook vertrokken. Geen trek in wat dan ook. Vanavond heb ik een half kopje tomatensoep op. Vanmiddag een halfsneetje brood. Uitsluitend om Lief te plezieren. Hij vraagt telkens of ik me aan het uithongeren ben. Nee dus. Het gaat er simpelweg niet in.

Heb ook geen fut op het verhaal over Omaha te vervolgen. Maar het komt echt.Even geduld!

21:49 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (20) | Tags: eetlust trek, soe, omaha |  Facebook |

18-07-08

Nieuwe herinneringen "2"

Na heerlijk geslapen te hebben (wat wil je na 23 uur reizen) lekker aan het ontbijt. Engels ontbijt met alles erop en eraan. Glaasje jus erbij, potje thee en smullen maar.ontbijtbuffet
Ontbijtbuffet in hotel.Nog een keer ontbijt

Voor de lunch zijn we weer opgehaald en hebben we heerlijke sandwiches gegeten in een klein restaurant met een eigenares uit Litouwen. Het is in de buurt van een vrouwenuniversiteit en veel personeelsleden en studenten komen daar voor de lunch. Niet de duur en lekker.

Na de middag zijn we in de lobby gaan zitten om iedereen binnen te zien komen en in te checken. Heel veel bekende gezichten gezien en ook weer nieuwe ontmoet. Dit is Willa en van de andere ben ik de naam kwijt. Ik ken Willa al vanaf de La Bourboule (Frankrijk) waar toen de eerste keer een Crazy Quilt conferentie werd gehouden. Dat is al een aantal jaren geleden.

Willa

En zo kwamen er circa 80 dames duppelgewijs binnen. Uit alle hoeken van de USA, per auto en per vliegtuig.

Het is een uitgebreide knuffelpartij geworden. 's avonds zijn we uit eten gegaan. Je krijgt daar zo'n grote porties dat je ervan schrikt. Ben al niet zo'n grote eter, dus die enorme porties schrikken wel af. Maar gelukki is het heel normaal om een doos te vragen waarin je het restant in mee kunt nemen. (vraag niet om een doggiebag, that is not done anymore).

Vervolgens de "chat and chocolate" en de "show and tell". Tijdens "show and tell" wordt de chocolade gedeeld. We hebben heel mooie stukken gezien.

De tafel vol met chocolade!

Chocolade
Roomy quilt

Het was weer een lange, maar mooie dag.

12:34 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: omaha, dag 2 |  Facebook |

17-07-08

Nieuwe herinneringen "1"

De heenreis:

Woensdag 9 juli vroeg in de morgen op. Om 5 uur ging de wekker. De bedoeling was om om 06.00 uur te vertrekken. Wat ook gelukt is. We hebben er 1,5 uur over gedaan om in Amsterdam te komen. Gelukkig hadden we een gereserveerde plaats op de Lang Parkeren Parking. Het was om 07.30 uur al verschrikkelijk druk en Lief moest een heel eind lopen om weer bij het busstation te komen.

Aangekomen in de vertrekhal op zoek naar de balie van de vliegmaatschappij Delta. Die hadden me de schrik van mijn leven bezorgd (nou ja, leven!) in ieder geval schrik bezorgd door te melden dat mijn paspoort verlopen zou zijn binnen 90 dagen na aankomst in de USA. Met als gevolg ik niet on-line kon inchecken. Balen hoor. Ik had nog gevraagd aan de reisbureau medewerkster of mijn paspoort nog in orde was.

Ja hoor, mevrouw niets aan de hand!. Dus wij naar de balie. Lief had ondertussen een rolstoel gevonden. Ik had tijdens het boeken om rolstoelassistentie gevraagd.

We hebben het geweten :>)). Inchecken bij de businessbalie! Geen lange rijen zoals bij economie. Met voorrang door de paspoortencontrole, met voorrang door de douane. Naar de gate gebracht, met voorrang door de securitycontrole. Van de gate naar het vliegtuig, als eerste in mogen stappen. Geweldig. Had dit allemaal niet in de gaten toen ik om de rolstoel vroeg. Om te onthouden!

De vlucht duurde 9 uur en was probleemloos. We hadden met tweeën de beschikking over 3 stoelen. Wat wel lekker was. Hoofd op de schoot van Lief (met drie kussentjes) billen op de middelste stoel en de voeten op de gangpadstoel. Heb heerlijk geslapen. Schiphol 09-07
Schiphol woensdag 9 juli 's morgens om 07.30 uur.

20:56 Gepost door Dita in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: omaha, deel 1 |  Facebook |

25-06-08

Toen was geluk nog heel gewoon.......


Vandaag over 2 weken vertrekken Lief en ik naar Omaha (USA). We gaan de Crazy Quilt Conference bijwonen. Die wordt georganiseerd door Nancy Kirk van de Crazy Quilt Society. Het is een bijeenkomst van vrouwen die allemaal gek zijn van crazy quilten.

Vorig jaar waren we daar ook. Niet bewust van al het onheil dat boven onze hoofden hing. Heel vrolijk op pad. Lekker gewerkt, geklets en gegeten. En natuurlijk shoppen. Het is zo dat al die leuke dingen die je daar kunt kopen hier bijna niet verkrijgbaar zijn . Ik heb ze tenminste nog niet gevonden.

Hier wat sfeerbeelden:

Op een van de avonden wordt er een z.g.promdress gehouden. Ze brengen allemaal jurken mee (avondjurken, bruidskleding etc) die worden op tafels gelegd en ieder mag om de beurt een stuk afknippen. Zo kom je dus aan een gevarieerde collectie stofjes. Crazyquilters hebben niet zoveel stof nodig voor een werkstuk. Van tevoren wordt er een klein toneel stukje opgevoerd met al verknipte kleding. Ik mag daar ook ieder jaar aan meedoen. Omdat het er na uitzag dat ik dit jaar niet aanwezig zou kunnen zijn, zouden ze de tiara die ik hier op het hoofd heb ronddragen>:)).

Gekke meiden

Martha Green geeft ook workshops en ik heb geboekt voor drie dagen bij haar. Is een uitermate gek mens met veel verhalen. Ze is doofstom maar je merkt het niet aan haar. Wij weten ondertussen dat je haar moet aankijken als je iets wilt zeggen. Ze maakt quilts met heel veel details. Bijna niet te fotograferen. Je moet ze echt zien en dan blijf je kijken.

Martha Green

Dit is het hotel waar we verblijven en ook de bijeenkomst wordt gehouden

Hotel

De zitkamer van de suite:

zitkamer hotelkamer

De keuken en de slaapkamer:

keuken hotelkamer

slaapkamer

Ook wordt er een "silent auction" gehouden. Dat wil zeggen dat je een voorwerp doneert en  er een beschrijving bijgeeft. Er staat een papieren zak bij en daar kun je je bedrag wat je kwijt wil voor het voorwerp in deponeren. Je weet nooit wat men biedt. Dus als je persé iets wil hebben dat biedt je hoog.

silent auction

Ach.....trip down Memorylane........

Kijk zo uit naar deze dagen.